ب‌. قلمرو مسيحيت

1. ايتاليا
آلبُرنُث

گيل آلوارِز كاريلو دو آلبُرنُث‌، سپاهي‌، سياستمدار و حقوقدان اسپانيايي (وفات‌: 1367ميلادي‌).
گيل نام كوچك و بقيه نام خانوادگي اوست و او را هم آلوارِز يا كاريلو، هم آلبرنث مي‌توان‌ خواند. در سال 1310 در كوئنكا، واقع در خوكار عليا، زاده شد؛ از خانواده‌ٴ سلطنتي بود. در تولوز تحصيل كرد. پيش‌نماز آلفونسوي يازدهم شاه كاستيل و بعد سراسقف تولوز شد (1337). در سال 1340 در يك جنگ صليبي بر ضد مسلمانان آفريقا و جنوب اسپانيا شركت جست‌. هنگامي كه پدروي ستمگر در سال 1350 بر تخت كاستيل نشست‌، آلبرنث ناگزير به‌ نصيحت كردن او شد و بنابراين او را رنجاند و ناگزير به ترك كشور گرديد. به آوينيون رفت و در آن‌جا، ارزش نظامي او مورد تقدير كلمنس ششم قرار گرفت و در سال 1350 به مقام كاردينالي‌ منصوب و مأمور اداره‌ٴ سرزمين‌هاي پاپ در ايتاليا شد، كه از سال 1309 با انتقال پاپ‌ها به‌ آوينيون دست‌خوش تجزيه گرديده بود.
ايتالياييان به دو حزب عمده تقسيم شده بودند: گيبِلينيان و گوئلفيان‌. گيبِلينيان به‌طور كلي‌ معرف سياست‌هاي امپراتوري‌، فئودالي و روستايي بودند و گوئلفيان معرف سياست‌هاي پاپي‌، بورژوايي و شهري‌. گيبِلينيان نماينده‌ٴ املاك بزرگ كشاورزي بودند، گولفيان معرف سنّت‌هاي‌ جديد صنعتي و تجارتي‌، كه در شهرها با شدت و سرعت رشد مي‌كرد. اين تقسيم‌بندي عمده‌ٴ حزبي بر اثر بغرنجي شديد اتحادها و دشمني‌هاي محلي غالباً دچار اشكال مي‌شد و از ميان‌ مي‌رفت‌. آلبرنث سربازي آزموده و سياست‌پيشه‌اي پرمايه بود؛ او از يك‌سو مزدوران آلماني‌، فرانسوي و مجاري‌اش و از سوي ديگر، رقابت‌ها و مشكلات داخلي دشمنانش را چنان‌ با مهارت مورد استفاده قرار داد، كه در مدتي كوتاه‌، توانست مستملكه‌ٴ پاپ را در ايتاليا احيا كند.
آلبرنث مقر خود را در آنكونا قرار داد و در آوريل 1357 با صدور قانون‌نامه‌ٴ جديدي در فانو منافع پاپ را استحكام بخشيد. اين مجموعه‌قوانين‌، يكي از جالب‌ترين قانون‌نامه‌هاي‌ سده‌هاي ميانه‌، است‌؛ كه در عين‌حال بيش از همه دوام يافت‌، زيرا تا سال 1816 اساس اداره‌ٴ ايالت‌هاي پاپ بود. آلبرنث توانست قدرت گروه‌هاي سربازان مزدور آزاد را درهم شكند و كوشيد احزاب را منحل سازد. نوعي دولت استبدادي تأسيس كرد، كه در زمان او، گامي بود به سوي متحدساختن ايتاليا. شك نيست كه كارهاي او علت اصلي پايان يافتن نفوذ فرانسه‌ بر پاپ‌ها و پايان گرفتن ((اسارت پاپ‌ها)) بود. اوج پيروزي او بازگرداندن پاپ اوربانوس‌ پنجم به ويتربو در ماه مه 1367 بود (ولي اوربانوس در سال 1370 به آوينيون بازگشت و در همان سال‌، در آن‌جا مرد و آوينيون تا سال 1376 مركز پاپ‌ها باقي ماند). آلبرنث در اوت